清介百无求。
民瘼怀忧。
席珍藏器效前修。
自负平戎经国略,壮气横秋。
二纪叹淹留。
寻壑经丘。
醉吟适意且遨游。
致主丹心犹未老,天意知不。
清介百无求。
民瘼怀忧。
席珍藏器效前修。
自负平戎经国略,壮气横秋。
二纪叹淹留。
寻壑经丘。
醉吟适意且遨游。
致主丹心犹未老,天意知不。
(我)清高耿介,别无所求。
心中却常怀百姓疾苦之忧。
身居要职,珍藏才器,效法前贤之道。
自负有平定外患、经略国家的雄才,豪壮之气充塞秋空。
可叹二十余年仕途滞留,壮志难酬。
如今只能寻幽壑、经山丘,寄情山水。
醉中吟咏,随性漫游,以求适意。
这颗辅佐君主的赤诚丹心仍未老去,天意可知晓否?
Pure and upright, with no worldly desire.
Yet for the people's suffering, a heart on fire.
He guards the treasure, emulating sages of old.
Confident in strategies to pacify and rule, his heroic spirit bold.
Two decades lost, a sigh for time's slow flow.
Through valleys and over hills, he's forced to go.
Drunk on verse, he roams at ease, finding his own way.
His loyal heart to serve the throne still burns— does Heaven hear him pray?
曹冠自述清介抱负与宦海沉浮。
其平戎经国的抱负,展现了士大夫的治理雄心。
词人自述清廉自守、心系民瘼的抱负,虽久居下位而壮心未已,期盼能施展经国平戎之才。
清介 · 平戎 · 经国 · 淹留 · 醉吟 · 遨游
东山书院编辑整理