寂寞悲秋怀抱。
掩重门悄悄。
清风皓月,朱阑画阁,双鸳池沼。
不忍今宵重到。
惹离愁多少。
蓬山路杳,蓝桥信阻,黄花空老。
寂寞悲秋怀抱。
掩重门悄悄。
清风皓月,朱阑画阁,双鸳池沼。
不忍今宵重到。
惹离愁多少。
蓬山路杳,蓝桥信阻,黄花空老。
寂寞悲秋的情怀萦绕心间。
掩上重重门户,四周一片悄然。
清风皓月,朱红栏杆,彩绘楼阁,还有池中那双双对对的鸳鸯。
我不忍在今夜重临此地。
会惹起多少离愁别绪?
蓬莱仙山路远难至,蓝桥音信阻隔,菊花也只能徒然老去。
Lonely, grieving autumn fills my bosom.
Heavy doors closed, all is hushed.
Clear breeze, bright moon, vermilion rails, painted pavilion, paired mandarin ducks in the pond.
I cannot bear to come here again tonight.
Stirring how much parting sorrow?
The Penglai mountain path is distant, the Blue Bridge message blocked, yellow chrysanthemums wither in vain.
蔡伸秋夜怀人,感伤离别。
以繁华旧景反衬孤寂现状,体现了情感周期中的无奈停滞。
描绘秋夜孤寂,追忆旧情而不得的离愁别绪。
寂寞 · 悲秋 · 离愁 · 空老
东山书院编辑整理