玉趾弯弯一折弓。
秋波剪碧滟双瞳。
浅颦轻笑意无穷。
夜静拥炉熏督耨,月明飞棹采芙蓉。
别来欢事少人同。
玉趾弯弯一折弓。
秋波剪碧滟双瞳。
浅颦轻笑意无穷。
夜静拥炉熏督耨,月明飞棹采芙蓉。
别来欢事少人同。
她的玉足弯弯,如一柄小巧的弓。
眼波如剪开的秋水,双瞳潋滟生辉。
浅颦轻笑间,意蕴无穷。
曾在寂静的夜里共拥炉火,熏染督耨香,
也在明月下飞舟,采摘芙蓉。
自别后,这般欢事再少有人与我同享。
Her jade-like feet arch like a delicate bow.
Autumn-wave eyes cut through碧色, twin pupils aglow.
A faint frown, light smile, meanings endless they bestow.
By the stove at still night,督耨 incense we'd share,
Under bright moon, we rowed to pluck lotus with care.
Since parting, joyful moments few, with none to compare.
追忆与佳人共度的美好时光。
今昔对比揭示了欢愉周期的短暂易逝。
描绘女子容貌情态之美,追忆昔日欢会,抒发别后孤寂之情。
浅颦轻笑 · 夜静 · 月明 · 别来 · 欢事
东山书院编辑整理